Ieder liefdesverdriet heeft twee kanten, en bij Fleetwood Mac staan ze allebei op hetzelfde album. De betekenis van Go Your Own Way is niet los te zien van de breuk tussen Lindsey Buckingham en Stevie Nicks: waar zij in Dreams loslaat met melancholie, slaat hij in dit nummer terug met woede en verwijt. In dit artikel lees je het verhaal achter een van de bekendste breakup-songs ooit, en waarom Nicks jarenlang met tegenzin haar eigen aanklacht mee stond te zingen.
Een afscheidsbrief op volle sterkte
Eind 1975 is Fleetwood Mac dankzij het witte album Fleetwood Mac eindelijk doorgebroken in Amerika. Maar terwijl de band groeit, brokkelt de relatie tussen Buckingham en Nicks af. Het stel is al samen sinds hun tienerjaren in Californië, waar ze als duo Buckingham Nicks hun geluk beproefden voordat Mick Fleetwood hen in één moeite door bij de band haalde. Begin 1976, als de opnames voor Rumours in Sausalito beginnen, is het definitief voorbij.
Buckingham verwerkt de breuk zoals hij alles verwerkt: door zich vast te bijten in muziek. Go Your Own Way is zijn versie van het einde, rauw, gefrustreerd en zonder omwegen. De boodschap laat weinig aan de verbeelding over: ga dan, als je zo graag je eigen weg wilt. Hij zou later toegeven dat het nummer voortkwam uit pijn en boosheid, en dat juist die eerlijkheid het zo krachtig maakte.
De zin waar Stevie Nicks woedend over was
Eén passage in het nummer schoot bij Nicks volledig in het verkeerde keelgat. Buckingham suggereert daarin, in eigen woorden samengevat, dat zij hun relatie inruilde voor vrijblijvende avontuurtjes met anderen. Nicks vond dat een regelrechte leugen en eiste dat de zin werd geschrapt. Buckingham weigerde. Het was zíjn nummer, zíjn verhaal, en de regel bleef.
Het wrange gevolg: omdat Fleetwood Mac drijft op samenzang, moest Nicks avond na avond de achtergrondvocalen zingen op een tekst waarvan ze vond dat die haar zwartmaakte. Ze heeft in interviews nooit onder stoelen of banken gestoken hoe veel moeite haar dat kostte. Wie oude concertregistraties bekijkt, ziet de blikken die tijdens dit nummer over het podium vlogen, decennialang.
Dreams als antwoord
Nicks gaf haar weerwoord niet in een interview, maar in een song. Tijdens diezelfde sessies schreef ze Dreams: dezelfde breuk, maar dan bekeken met afstand en een zekere mildheid. Twee exen die op één album over elkaar zingen, en elkaar vervolgens instrumentaal en vocaal naar grote hoogte tillen, het is de paradox die Rumours zo onweerstaanbaar maakt. Het volledige verhaal achter haar kant lees je in ons artikel over de betekenis van Dreams.
Dat vreemde, geniale drumritme
Muzikaal is Go Your Own Way minstens zo interessant als tekstueel. Buckingham had een specifiek idee voor de drums: hij wilde iets in de geest van het opzwepende ritme dat Charlie Watts speelde op Street Fighting Man van The Rolling Stones. Hij speelde het voor aan Mick Fleetwood, die het patroon naar eigen zeggen nooit precies kon nadoen.
Wat Fleetwood er wél van maakte, werd misschien nog beter: een eigenzinnig, verschoven tom-patroon dat constant tegen de maat lijkt aan te schurken. Het geeft het nummer die voortdurende onrust, alsof het elk moment kan ontsporen, precies passend bij de tekst. Vraag een drummer naar Go Your Own Way en de kans is groot dat hij begint te glunderen én te zuchten: het klinkt simpel, maar het goed spelen is een vak apart.
Tel daar Buckinghams furieuze gitaarsolo in de outro bij op, grotendeels in stukken opgenomen en later aan elkaar gemonteerd, en je begrijpt waarom dit nummer live altijd het dak eraf speelt.
De doorbraak van Rumours
Go Your Own Way verscheen in december 1976 als allereerste single van Rumours, nog voor het album zelf uitkwam. Het werd de eerste Amerikaanse top 10-hit van de band en zette de toon voor wat volgde: een album vol persoonlijke afrekeningen dat uitgroeide tot een van de bestverkochte platen ooit. Waarom die plaat vijftig jaar later nog steeds zo fascineert, lees je in ons artikel Rumours 50 jaar.
Het nummer zelf groeide uit tot dé vaste afsluiter van Fleetwood Mac-concerten. Hoe ingewikkeld de verhoudingen ook waren: zodra dat drumritme inzette, stond elke zaal op de banken.
Zo spelen wij Go Your Own Way live
Bij Crystal Visions is Go Your Own Way steevast een van de hoogtepunten van de avond. We spelen het zoals het hoort: met dat eigenzinnige tom-ritme, de meerstemmige refreinen en een gitaarsolo die alle ruimte krijgt. En eerlijk is eerlijk, een beetje van die spanning tussen de personages spelen we er graag bij. Juist het contrast met Dreams, dat ook in onze show zit, laat het publiek voelen wat Rumours zo bijzonder maakt: je hoort twee kanten van hetzelfde gebroken hart, vlak na elkaar.
Beleef het zelf live
Wil je ervaren hoe Go Your Own Way klinkt als een volle zaal hem meezingt? Kom dan naar een show van Crystal Visions, dé Nederlandse Fleetwood Mac tribute band. Bekijk onze agenda en beleef de muziek van Rumours zoals die bedoeld is: live, luid en met liefde gespeeld.
